Tüm İçerikler

Moda ile mimarlık arasındaki ilişki; podyum, moda fotoğrafı, couture tasarımlar ve sürdürülebilirlik ekseninde yeniden yorumlanıyor. Szilveszter Makó, Hussein Chalayan, Iris van Herpen, Dior ve Comme des Garçons örnekleriyle giyilebilir mimariyi inceliyoruz.

kademik çalışmalar da film kostüm tarihinin, özellikle kadın emeği söz konusu olduğunda, eksik ve parçalı bir kayıtla yazıldığını açıkça gösteriyor. Kayıtlarda ana tasarımcıyı görürken, asıl işi yapan, belki de bir kostümde herkesin dikkatini çeken bir fikirle ya da dokunuşla kostüme hayat veren diğer emekçileri göremiyorsunuz.

“Wearable art” ya da Türkçesiyle giyilebilir sanat, moda ile sanatın en özgür, en deneysel ve en kural tanımaz buluşma noktalarından biri. Burada kıyafet, yalnızca bedeni örten ya da trendleri takip eden bir nesne olmaktan çıkar; bir fikrin taşıyıcısına dönüşür. Bazen sessiz ama güçlü bir estetik öneri sunar, bazen de doğrudan bir itiraz cümlesi kurar.

Ünlü tasarımcı Anamika Khanna, Hindistan Moda Tasarım Konseyi (FDCI) ortaklığıyla Lakmē Moda Haftası'nda tasarımlarını sergiledi. AK|OK markasıyla açılış gecesi defilesiyle Khanna, sezonun tonunu belirledi ve podyumda çok yönlülüğü, işçiliği ve çağdaş zarafeti dengeleyen bir koleksiyon sundu.

Bu kostümün kendisi, gliserinle işlenmiş Saccharina japonica deniz yosunundan örülmüş ipliklerden oluşuyor. Uzun yosun liflerine abaka eklenerek hem esnek hem de dayanıklı bir yapı yaratılmış. Ortaya çıkan şey klasik anlamda bir “kıyafet” değil; hareket etmeyi bilen, bedene cevap veren, neredeyse yaşayan bir organizma.

“Canlılarla iş birliği” yaparak doğayla “yan yana” değil, doğanın bizzat kendisiyle birlikte üreten Japon çağdaş sanatçılardan biri.

Alessandro Michele, Valentino SS26 ilk koleksiyonu “Fireflies” ile bu soruya cesur bir cevap veriyor: Evet, karanlığın içinde bile ışık vardır — ve bu ışıltı, estetik bir metafor olarak moda sahnesinde yeniden doğabilir.

Stella McCartney’nin Paris Moda Haftası’nda tanıttığı “PURE.TECH” tabanlı hava temizleyici denim koleksiyonu yaşam ömrü boyunca karbon dioksit (CO₂), azot oksitler (NOx) ve uçucu organik bileşikleri (VOCs) adsorbe etme ve “zararsız bileşiklere dönüştürme” kapasitesi iddiasıyla gündeme geldi.

Frida Kahlo’nun yaşamı, genç yaşta geçirdiği bir trafik kazasıyla ikiye ayrıldı. Omurga kırıkları, sayısız ameliyat ve uzun süren hareketsizlik... Ancak Frida, hayatın ona dayattığı bu sınavı bir yaratım alanına dönüştürdü. Zorunlulukla giydiği medikal korseler, zamanla onun için yalnızca bir destek değil, aynı zamanda bir tuval oldu.

On yıl aradan sonra yeniden sahneye dönen Manchester Moda Haftası, bu kez yalnızca bir podyum şovu değil; sürdürülebilirliğin, yeniliğin ve kültürel mirasın buluştuğu vizyoner bir moda deneyimi sundu. 9-11 Eylül tarihleri arasında düzenlenen üç günlük etkinlik, “bilinçli moda”yı yalnızca bir kavram değil, geleceğin temel tasarım ilkesi olarak ele aldı.

20. yüzyılın son yarısında İtalya’yı temsil eden ve moda dünyasına yenilik getiren @GiorgioArmani, Milano’da 91 yaşında hayatını kaybetti. 11 Temmuz 1934’te Piacenza’da doğan Armani, dünya çapında tanınan bir tasarımcı, ünlüler ile moda arasında köprü kuran bir öncü ve modern şıklığın mimarıydı. Kariyerinin her aşamasında yalnızca kıyafet değil, bir yaşam biçimi tasarladı.

Moda dünyasında çok az isim, oyunun kurallarını baştan yazma cesaretini gösterebilmiştir. Rei Kawakubo, bu az sayıdaki devrimciden biri. Comme des Garçons’un kurucusu olan Kawakubo, kırk yılı aşkın kariyerinde yalnızca kıyafet tasarlamakla kalmadı; modanın kendisini bir sanat, bir düşünce biçimi ve hatta bir provokasyon alanına dönüştürdü. 1970’lerden günümüze kadar modaya getirdiği bu radikal yaklaşım moda sisteminin bizzat işleyişinin de sorgulanmasını sağladı.